Hoewel de SDP-3 veel positieve kanten heeft, zijn er ook enkele beperkingen die vermeld moeten worden. Ten eerste: de klankkwaliteit, hoewel over het algemeen goed voor de prijsklasse, mist de diepte en articulatie van high-end samples. De piano- en vleugelklanken klinken muzikaal en vol, maar als je gewend bent aan premium sample-libraries of stage pianos in een hogere prijscategorie, zul je het verschil merken in resonantie, dynamische detaillering en sustain-karakter. Dit is vooral merkbaar in opnames of in subtiele solo-situaties.
Een ander punt is het beperkte aantal bewerkingsmogelijkheden. De SDP-3 biedt basisinstellingen en enkele eenvoudige effecten, maar geen uitgebreide sound shaping, split/zone-opties of multi-timbrale mogelijkheden die gevorderde gebruikers soms nodig hebben tijdens complexe live-sets. Als je veel moet layeren, splitsen of gedetailleerde effectketens wilt programmeren, zal je snel tegen de grenzen van dit instrument aanlopen.
Tenslotte kan de interface, hoewel overzichtelijk, vrij basaal aanvoelen voor gebruikers die gewend zijn aan meer geavanceerde displays en bediening. Er zijn geen uitgebreide schermen of diepgaande menu’s, wat voor sommigen juist wenselijk is, maar voor anderen een beperking vormt bij het snel aanpassen van parameters. Voor veel muzikanten zijn dit echter acceptabele trade-offs gezien de prijs en de solide basisfunctionaliteit.