Het belangrijkste nadeel van de VISIONKEY-2 zijn de minitoetsen. Met een breedte van ongeveer 12 mm zijn ze kleiner dan standaard toetsen (ongeveer 16 mm), wat oncomfortabel kan zijn voor volwassenen met grotere handen. Voor kinderen of beginners is dit minder een probleem, maar gevorderde spelers zullen de beperking snel merken, vooral bij akkoorden of snel passages. De toetsen zijn ook niet aanslaggevoelig, wat betekent dat het volume niet varieert met de aanslagkracht; dit beperkt de expressiviteit bij pianospel.
De ingebouwde speakers klinken redelijk voor het formaat, maar missen bas en helderheid. Bij hogere volumes ontstaat vervorming, waardoor een externe speaker of hoofdtelefoon aanbevolen wordt. Het ontbreken van een LCD-scherm maakt het navigeren door de geluiden en ritmes omslachtig: je moet door de lijsten bladeren zonder te weten welk nummer erbij hoort. Ook is er geen mogelijkheid om eigen geluiden of ritmes te importeren; je bent beperkt tot de ingebouwde bibliotheek.
Daarnaast heeft de VISIONKEY-2 geen ingebouwde opnamefunctie of sequencer, waardoor het niet mogelijk is om je spel op te nemen of complexe arrangementen te maken. De polyfonie – het aantal noten dat tegelijkertijd kan klinken – is waarschijnlijk beperkt (vaak 32 of 64 noten bij dit soort keyboards), wat bij complexe stukken tot wegvallende noten kan leiden. Tot slot is de bouwkwaliteit degelijk maar voelt het plastic behuizing goedkoop aan, wat bij intensief gebruik kan leiden tot slijtage.